Hver er ég

Til að þekkja okkur sjálf þurfum við að geta skoðað hverjar tilfinningar okkar eru í hverju hlutverki lífsins.  Sum hlutverkin veljum við meðvitað, önnur eru ómeðvituð og enn önnur eru hluti af lífsvalinu.  Hvers vegna þarf ég að vita hver ég er? 

Við eigum val í lífinu og getum breytt og umskapað líf okkar.  Kjarninn geymir alla þá þekkingu sem við þörfnumst til að ná að vera (að vera að tengjast allri sköpun sem við erum hluti af).  Ef við erum ekki ánægð með lífið eins og það er, þá er það í okkar hendi að færa það á þann farveg sem við óskum.  Hinn frjálsi vilji gerir okkur það kleift.  Efi okkar getur bæði verið hvati að þroska en einnig stöðnun.  Efinn vekur spurningar sem leiða til svörunar ef við notum hann á jákvæðan hátt. 

Neikvæðni efans er ef við látum hann halda okkur föstum í þröngsýninni.  Leiðir til að tengjast kjarnanum eru sjálfsagt margar.  Ein leiðin er að skoða gömul sár og erfiða reynslu sem við höfum fyllt innra rýmið okkar af.  Til að hreinsa það út þurfum við oftast að skoða og upplifa tilfinninguna sem því fylgir.  Það að viðurkenna er oft mjög erfitt. 

Gefum okkur þann tíma sem við þörfnumst til að græða sárin, losa, fyrirgefa og sleppa.  Að fyrirgefa hvort sem eru aðrir eða við sjálf reynist oft mjög erfitt, sérlega ef reynslan var sársaukafull.  Ef við ætlum að ná jafnvægi og tengingu við kjarnann, verðum við að sleppa og skapa rými innra. 

Hugleiðsla er góð leið til að nálgast það sem er innilokað ef við notum hana markvisst.  Hægt er að stunda hana eða aðrar leiðir án þess að nokkuð gerist ef ekki er einbeittur vilji til árangurs með í för.  Eiginleiki þess sem náð hefur tengingunni er fullkomið jafnvægi, traust, umburðarlyndi og óskilyrtur kærleikur.  Sýn þess á lífið er, að lífið sé eigið val og í eigin hendi að breyta.

 Friðbjörg Óskarsdóttir

Lífið er kærleikur